Dyrektywa NIS2 a bezpieczeństwo sieci LAN w halach przemysłowych

Dyrektywa NIS2 objęła obowiązkami cyberbezpieczeństwa tysiące polskich firm produkcyjnych i logistycznych, które wcześniej nie podlegały takim regulacjom. Uwaga zarządów skupia się zwykle na warstwie IT: firewallach, procedurach, szkoleniach. Tymczasem audytorzy coraz częściej zaczynają obchód od… szaf teletechnicznych na halach.

Dlaczego warstwa fizyczna sieci OT jest na celowniku

Sieć OT (łącząca sterowniki, maszyny i systemy przemysłowe) bywa najsłabszym ogniwem. Latami rozbudowywana doraźnie, często pozostaje płaska (bez segmentacji), nieudokumentowana i fizycznie dostępna dla każdego: otwarte szafy w korytarzach, wolne porty switchy przy stanowiskach, kable biegnące przez strefy dostępne dla gości i podwykonawców.

Czego szuka audytor w hali: lista kontrolna

• Segmentacja OT/IT: czy sieć produkcyjna jest logicznie i fizycznie oddzielona od biurowej
• Zamykane szafy dystrybucyjne z kontrolą dostępu lub przynajmniej ewidencją kluczy
• Wyłączone nieużywane porty switchy i kontrola podłączanych urządzeń
• Aktualna dokumentacja sieci: co, gdzie, po co, zgodna ze stanem faktycznym
• Inwentaryzacja urządzeń sieciowych z przypisaną odpowiedzialnością
• Zdalne dostępy serwisowe dostawców maszyn: ewidencjonowane i kontrolowane
• Redundancja łączy krytycznych i plan postępowania przy awarii sieci
• Fizyczne prowadzenie tras: czy kable krytyczne biegną przez strefy ogólnodostępne
• Monitoring pomieszczeń teletechnicznych i serwerowni
• Procedura przyłączania nowych urządzeń do sieci OT

Od czego zacząć: pragmatycznie

Większość powyższych punktów to nie zakupy technologii, lecz porządkowanie: inwentaryzacja, segmentacja, zamknięcie szaf, dokumentacja. To najtańsza część zgodności z NIS2, a jednocześnie pierwsza, którą widzi audytor. Dopiero na uporządkowanej warstwie fizycznej ma sens budowanie monitoringu ruchu sieciowego i procedur reagowania.